คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธีร ตอน ห้ามไม่ได้

693

“เกิดเป็นคน หนีไม่พ้นคำนินทา” สกู๊ปคมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี พระอาจารย์ได้หยิบยกนิทานเรื่องหนึ่งมาฝากดังนี้

มีพ่อลูกอยู่คู่หนึ่งกำลังนั่งอยู่บนหลังลาเพื่อเดินทางไปต่างเมือง ระหว่างที่ลาเดินผ่านตลาดสดแห่งหนึ่ง ชาวบ้านในตลาดหันมาเห็นสองพ่อลูกนั่งอยู่บนหลังลา จึงพากันโพนทะนาขึ้นมาเสียงเอ็ดอึงว่า “สองพ่อลูก ช่างไร้เมตตา ลาตัวเดียวแต่นั่งตั้งสองคน”

พ่อลูกได้ยินดังนั้นพ่อจึงเสียสละลงจากหลังลา เป็นฝ่ายเดินจูงเชือกอยู่ข้างหน้าปล่อยให้ลูกชายขี่ลาเพียงคนเดียวชาวบ้านเห็นเช่นนั้นก็พากันนินทาให้ได้ยินว่า “เจ้าเด็กคนนั้นช่างเนรคุณปล่อย ดูสิให้พ่อชราเดิน แต่ตัวเองนั่งสบายอยู่บนหลังลา”

ลูกได้ยินแล้วไม่สบายใจ จึงขอเป็นฝ่ายลงมาเดินบ้าง แล้วผลัดให้พ่อขี่ลา พอผ่านไปถึงตลาดอีกแห่งหนึ่ง ชาวบ้านก็โจษจันกันขึ้นมาอีกว่า “ดูตาแก่คนนั้นสิ เป็นพ่อประสาอะไร ปล่อยให้ลูกเดินต้อย ๆ อยู่ข้างหน้า ตัวเองนั้นสบายใจเฉิบอยู่บนหลังลา ช่างน่าไม่อายจริง ๆ”

สุดท้ายจึงไม่มีใครขี่ลา แต่พวกเขาต่างผลัดกันจูงลาไปจนถึงต่างเมือง

นิทานปรัชญาจีนเรื่องนี้สะท้อนสัจธรรมที่ว่า “ถ้ามีใครก็ตามไม่ชอบหน้าเรา ต่อให้ดีแสนดีอย่างไร สุดท้ายเขาก็จะหาเหตุมาด่าเราจนได้อยู่ดี”

คมธรรมประจำวันวันนี้

                             ห้ามเพลิงไว้อย่าให้             มีควัน

                ห้ามสุริยะแสงจันทร์                         ส่องไซร้

                ห้ามอายุให้หัน                                คืนเล่า

                ห้ามดั่งน้ำไว้ได้                               จึงห้ามนินทา 

(โคลงโลกนิติ)