คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ตอน ไม่ประมาทในคุณงามความดีว่าเอาไว้ก่อน

286

ในตอนที่แล้วพระอาจารย์ ว.วชิรเมธี ได้พูดถึงความไม่ประมาทในชีวิต วัย และเวลาไปแล้ว ในตอนนี้พระอาจารย์ได้หยิบยกตัวอย่างความไม่ประมาทเรื่องสุดท้าย แต่ไม่ท้ายสุดมาฝากกันดังนี้

ชีวิตถูกความตายไล่ต้อน, ชีวิตมีความตายเป็นที่สุด, ชีวิตเป็นของไม่แน่

แต่ความตายของเราเป็นของแน่, วันหนึ่งเราจะตายอย่างไม่ต้องสงสัย

สัจธรรมที่กล่าวข้างต้นทั้งหมด เป็นเหมือนใบแจ้งเตือนว่า เวลาในชีวิตของเราไม่ได้ยาวนานอย่างที่เราอยากให้เป็น และชีวิตก็ไม่ใช่สิ่งจิรังยั่งยืนชั่วฟ้าดินสลาย แท้ที่จริงแล้วชีวิตเป็นของชั่วคราว มีห้วงเวลาที่แสนสั้น และเปราะบาง

เพราะฉะนั้นเราจึงไม่ควรชะล่าใจในชีวิต แต่ควรตั้งอยู่ในความไม่ประมาท หมั่นเตือนตัวเองอยู่เนือง ๆ ว่า อะไรกันแน่ คือ สิ่งที่สำคัญที่สุด ที่เราควรทำก่อน และอะไรกันที่สำคัญรองลงมา ซึ่งเราควรทำถัดไป และอะไรที่ไม่สำคัญเลยซึ่งเราควรสลัดทิ้งอย่างสิ้นเชิง

คนที่ไม่รู้จักจัดลำดับว่าอะไรสำคัญที่สุด สำคัญมา สำคัญน้อย หรือไม่สำคัญเลย ก็จะมัวสาละวนเอาเวลาที่แสนล้ำค่าไปพร่าผลาญอย่างสูญเปล่ากับสิ่งที่ไม่คู่ควร ครั้นความตายใกล้เข้ามา จึงพึ่งสำนึกได้ แต่การสำนึกได้เมื่อสายก็ไม่ได้ช่วยอะไรดีขึ้น

ดังนั้นเมื่อเราอยากทำคุณงามความดีอะไรก็ตาม ก็จึงไม่ควรผัดวันประกันพรุ่ง เพราะขืนผัดวันประกันพรุ่งออกไป สุดท้ายวันที่เราอยากให้มาถึง อาจมาไม่ถึง

คมธรรมประจำวันนี้ก็คือ

                รับเร่งทำแต่ความดี อย่ารอรีว่าเดี๋ยวทำ