คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ตอน ธรรมวาทะสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส (๑)

165

สกู๊ปคมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี พระอาจารย์คงหยิบยกธรรมวาทะจากพระอริยสงฆ์ไทยมาฝากอีกเช่นเคย วันนี้จะเป็นผลงานพระนิพนธ์จากพระอริยสงฆ์องค์ใดนั้น รับชมดังนี้

สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก พระองค์ที่ ๑๐ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ผู้วางรากฐานการศึกษา การปกครองแห่งคณะสงฆ์ไทยในอดีตสืบมาจนถึงปัจจุบัน

พระองค์ทรงมีผลงานพระนิพนธ์จำนวนมาก เช่นบทที่ว่า..มหาปุริสภาวสฺส ลกฺขณํ กรุณาสโห แปลว่า อัชฌาศัยที่ทนไม่ได้เพราะกรุณา เป็นลักษณะของมหาบุรุษ

ใจความของพุทธศาสนสุภาษิตบทนี้ ก็คือ ทรงชี้ให้เราเห็นว่า คนที่จะได้ชื่อว่าจะเป็นมหาบุรุษนั้น ต้องเป็นผู้เปี่ยมด้วยความเมตตาการุณประจำอยู่ในเรือนใจเสมอไป

ลักษณะของเมตตาการุณก็คือ เมื่อเห็นคนอื่นตกทุกข์ได้ยาก มักจะทนอยู่ ทนดู ทนนิ่งอยู่เฉย ๆ ไม่ได้ แต่จะต้องลุกขึ้นมาหาวิธีช่วยเหลือเพื่อปลื้องทุกข์ให้เขาด้วยวิธีการอย่างใดอย่างหนึ่งสมอไป ความกรุณานี้เองคือเมล็ดพันธุ์แห่งความเป็ยมหาบุรุษที่มีอยู่แล้วในหัวใจของเราทุกคน

คมธรรมประจำวันนี้ก็คือ

                มหาปุริสภาว สฺส ลกฺขณํ กรุณาสโห แปลว่า อัชฌาศัยที่ทนไม่ได้เพราะกรุณาคือลักษณะของมหาบุรุษ